[فرهاد عظیمی]

سلام

چه پاسخ های جالبی و چه تفاوت نگاهی. واقعاً ممنون از بابت مشارکتتون. من هم می خواهم از یک زاویه دیگر به موضوع نگاه کنم. با توجه به اینکه موضوع باید در چارچوب آیین نامه شماره 98 بررسی شود بیایید چند تا از بندهای این آیین نامه رو با هم مرور کنیم.

در ماده دو آیین نامه شماره 98 این موارد را داریم:

9- حادثه تحت پوشش: هر نوع رخدادی که حین یا به مناسبت انجام فعالیت تحت پوشش بیمه در مدت بیمه­ اتفاق افتاده و موجب وارد آمدن صدمه بدنی به کارکنان و یا فوت آنها شود.

حالا ببینیم منظور از صدمه بدنی چیست و آیا آسیب وارد به دندان مصنوعی را می توان صدمه بدنی دانست یا نه.

5- صدمه بدنی: هر نوع صدمه به بدن که بر اساس قانون مجازات اسلامی مشمول دیه و یا ارش بوده و در اثر وقوع حادثه تحت پوشش این بیمه ایجاد شده باشد.

تا جایی که اطلاع دارم برای اعضای مصنوعی بدن دیه و ارش پیش بینی نشده بنابراین به نظر می رسد آسیب وارد به دندان مصنوعی را نمی توان صدمه بدنی دانست ولی اگر به شرح حادثه نگاه دوباره بیاندازیم گفته «دچار صدمات و جراحاتی در ناحیه صورت شده» به عبارت دیگر می توان ادعا کرد که با توجه به اینکه کارگر در ناحیه صورت (احتمال اطراف دهان) دچار آسیب شده پس بدون توجه به دندان مصنوعی آسیب دیده، وی دچار صدمه بدنی شده است. پس از این مرحله هم رد می شود بریم سراغ مرحله بعد. ببینیم کسی که دچار صدمه بدنی شود چه سرنوشتی در این آیین نامه دارد.

6- خسارت: دیه یا ارش ناشی از صدمه بدنی یا فوت کارکنان و همچنین هزینه پزشکی آنها حداکثر تا میزانی که در شرایط خصوصی بیمه­ نامه تحت پوشش قرار گرفته است، مشروط بر آنکه طبق رای مراجع قضایی، بیمه­ گذار محکوم به پرداخت آن شده باشد.

خب پس خسارت در این آیین نامه شامل سه مورد زیر است:

1. دیه ناشی از فوت یا صدمه بدنی
2. ارش ناشی از فوت یا صدمه بدنی
3. هزینه پزشکی مشروط بر آنکه طبق رای مراجع قضایی، بیمه­ گذار محکوم به پرداخت آن شده باشد.

همانطور که پیشتر گفتیم برای دندان مصنوعی دیه و ارش پیش بینی نشده بنابراین از بند یک و دو چیزی قابل پرداخت نیست اما برا یاین زیاندیده که

1. دچار صدمه بدنی شده
2. صنعت بیمه هزینه عینک را جزو هزینه های پزشکی می داند (مثلاً به جدول تعهدات بیمه درمان نگاه کنید)

می توان از محل بند 3 هزینه پزشکی پرداخت نمود مشروط به اینکه طبق رای مراجع قضایی، بیمه­ گذار محکوم به پرداخت آن شده باشد.

باید توجه داشت که صرف مسئول شناخته شدن کارفرما در این حادثه کافی نیست بلکه وی باید برای جبران هزینه دندان مصنوعی (هزینه پزشکی) هم مسئول شناخته شود.

این نظر من بود ولی برایم خودم هنوز یک پرسش مطرح است و آن اینکه اگر این شیوه را بپذیریم پس هزینه عینک و سمعک و … رو هم باید با همین فرمول پذیرفت. اگرچه سخته ولی برای خود من پذیرفتنیه.

[فرهاد عظیمی]

سلام مجدد.

پاسخ پرسش در پیام قبلی ارسال شد. اما در خصوص فرمایش شما مبنی بر اینکه «چرا سپر بیمه رفته پشت دیوار ؟» باید خدمتتان عرض کنم که این سه وظیفه در پیام قبلی به آنها پرداختم پیش شرط تعهدات بیمه گر است. و برای مدیریت ریسک چنین شروطی گذاشته شده است. به عبارت دیگر ابتدا بیمه گزار باید این موارد را رعایت کند تا تعهد بیمه گر (سپر بیمه) فعال گردد.

بد نیست یاد آوری کنم که در بیمه سه نوع شرط داریم؛ شرط عادی، شرط مقدم و شرط بنیادین. جالبه که این موارد هر سه جزو شروط مقدم هستند.

دوستان عزیز اگر علاقه به اشنایی بیشتر با انواع شرط در قراردادهای بیمه دارید من و خانم عجملو یک جزوه داریم که می تونید از اینجا دانلود کنید.

ble.ir

بله | کانال شبکه اجتماعی بیمه (شاب) Sib.Social

دانلود جزوه های بیمه‌ای رایگان معرفی کتابهای بیمه‌ای طرح موضوعات بیمه‌ای ما هر روز توو کانال شاب یکی از موضوعات بیمه‌ای رو مرور می کنیم. اگه خواستی بیایی روی این لینک کلیک کن

[فرهاد عظیمی]

پاسخ :

با سلام و عرض ادب

ضمن سپاس از مشارکتتان. همانطور که اکثریت درست جواب دادند، *پاسخ درست گزینه سه* یعنی «بیمه مسئولیت تولید کنندگان کالا» می باشد.

توضیح:

در این نوع بیمه نامه بیمه گر تعهد می کند چنانچه کالای تولیدی بیمه گذار عیب و نقص یا ویژگی ای داشته باشد که منجر به آسیب بدنی یا زیان مالی استفاده کننده شود، به زیاندیده خسارت بپردازد.

بیمه گر در این نوع از بیمه نامه برای مدیریت ریسک وظایفی را بر عهده بیمه گذار می گذارد از جمله اینکه:

1. بر کیفیت تولیدات خود کنترل داشته باشد و هر گونه ایراد را سریعاً برطرف نماید.

2. محصولات دارای شناسه باشند تا بتوان آنها را ردیابی نمود

3. مشخصات و اطلاعات محصولات فروش رفته در مدت بیمه را برای بیمه گر ارسال نماید.

این سه موضوع در چارچوب شرایط عمومی تدوین شده از سوی بیمه مرکزی برای بمیه مسئولیت ناشی از محصول نیز در بند 5 تا 7 ماده 4 به شرح زیر منعکس شده است:

ماده 5- بیمه¬گذار موظف است در صورت به‌وجود آمدن هرگونه نقصی که منجر به کاهش کیفیت محصول گردد، اقدام لازم را برای رفع نقص و جلوگیری از عرضه و استفاده از محصولاتی که بدین ترتیب تولید و عرضه گردیده است به‌عمل آورد و مراتب را کتباً به اطلاع بیمه‌گر برساند.

ماده 6- محصول تولیدی و فروش رفته بیمه¬گذار باید دارای تاریخ تولید، شماره و کد شناسایی منحصر به فرد شرکت باشد، تا امکان شناسایی آن برای بیمه¬گر وجود داشته باشد.

ماده 7- بیمه¬گذار موظف است فهرست مشخصات محصولات موضوع قرارداد فی مابین بیمه‌گذار و کارفرما در ارتباط با تولید محصول مورد نیاز حوزه نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی را طی مهلت توافق شده در شرایط خصوصی که حداقل شامل ردیف/ نام خریدار/ شماره قرارداد فروش یا شماره فاکتور فروش/ تاریخ فروش/ نوع محصول/ مقدار/ مبلغ فروش/ شماره سریال بدنه/ نشانی خریدار باشد به بیمه¬گر اعلام نماید. جزئیات فهرست مذکور و نحوه و مهلت ارسال آن با توافق بیمه¬گر و بیمه¬¬گذار قابل تغییر است.

[فرهاد عظیمی]

سلام

من هم بر همین عقیده ام. بر خلاف بیمه نامه مسئولیت کارفرما در قبال کارکنان که در آن هر نوع تعهد اعم از دیه، ارش، هزینه پزشکی، ماده 66 و دیه دوم حساب و کتابش از هم جدا شده، در رشته پزشکان یه جواریی تعهد بیمه گر از نوع CSL هست. یعنی همه چیز در هم است و تعهد درج شده در بیمه نامه بابت همه نوع خسارت ادعایی تحت پوشش بیمه نامه است. بنابراین کل مبلغ دیه باید حساب بشه و بدون توجه به دیه اول بودن یا نبودن آن باید تا سقف بیمه نامه پرداخت بشه.

بیایید یکبار ماده 12 شرایط عمومی بیمه نامه پزشکان (آیین نامه شماره 82) رو ببینیم.

ماده ۱۲- اگر بيمه‌گذار به پرداخت ديه محكوم شود حداكثر تعهد بيمه‌گر در قبال هر زيان‌ديده، معادل ريالي ارزان‌ترين نوع ديه از انواع مذكور در قانون مجازات اسلامي حداكثر تا مبلغ مندرج در شرایط خصوصی بیمه نامه خواهد بود.

از طرف دیگه بیشتر بیمه گران معمولا در رشته پزشکان کلوز نمی دن. بنابراین دلیلی ندارد که محاسب دیه اول را از دیه دوم و بیشتر جدا کنن.

توضیح CSL:

مخفف Combined Single Limit هست . برای درج تعهدات طی دوره در بیمه نامه دو روش وجود دارد:

• روش حدود تفکیکی :

  در این روش تعهدات بیمه‌گر به تفکیک نوع خسارت (جانی یا مالی) و به ازای هر شخص / هر حادثه به صورت مجزا سقف‌گذاری می‌شوند.

<em style=”background-color: transparent; font-family: inherit; font-size: inherit;”>مثال:

در یک بیمه‌نامه شخص ثالث یا مسئولیت، ممکن است تعهدات به صورت زیر تفکیک شود:

• حداکثر دیه برای هر نفر در صدمات بدنی: ۱ میلیارد تومان
• حداکثر خسارت مالی در هر حادثه: ۲۰۰ میلیون تومان

[فرهاد عظیمی]

سلام

به نظر من با توجه به نوع شکستگی عضوی از اعضای بدن یا میزان قصور کارفرما نمی توان گفت که آیا سازمان تامین اجتماعی می تواند مطالبه تبصره یک داشته باشد یاا نه. زیرا مطالبه تبصره یک ناشی از مستمری است و باید دید تامین اجتماعی در چه مواردی کارگر را از کارافتاده کلی یا جزئی تشخیص می دهد. اگر بر اثر این آسیب هایی که در پرونده مد نظر شما با معیارهای تامین اجتماعی آن کارگر از کارافتاده به حساب میاد بله مستمری می گیرد و سازمان حق مطالبه دارد. ولی اگر نه، خیر.
البته اضافه کنم که با توضیحاتی که شما دادین به نظر نمیاد آسیب آنقدر جدی باشد که کارگر از کار افتاده تلقی شود.

[فرهاد عظیمی]

سلام جناب آقای برزگری عزیز

ممنون از بابت طرح این سوال اونم چه سوال سخت و پر نکته ای.

قبل از پاسخ نهایی بیاید اول تکلیف این قاعده ید رو روشن کنیم تا یه ذره سوال محدودتر بشه بیمه‌ای‌تر بشه تا بتونیم بهش بهتر بپردازیم.

قاعده ید خیلی خلاصه بخوام بگم میگه که یک مال دست هر کسی هست فرض بر آن است که مالک آن مال اوست. کاربرد این قاعده در اثبات مالکیت است نه چیز دیگر. ضمناً این یک قاعده است مثلاً فرض کنید یک گوشی تلفن همراه دست شماست و من ادعا می‌کنم آن گوشی مال من است قاعده ید در اینجا می‌گوید از آنجا که این گوشی الان در دست آقای برزگر است فرض بر آن است که گوشی متعلق به اوست اگر عظیمی ادعا می‌کند گوشی مال اوست باید ثابت کند.

پس همانطور که گفتم قاعده ید برای اثبات مالکیت است و ارتباطی به بحث ما که می‌خواهیم ببینیم دیه این کارگر زیان دیده از محل کدام بیمه نامه قابل پرداخت است ربطی به قاعده ید ندارد و قاعده ید در اینجا کاربردی ندارد.

پس با اجازه دوستان پرونده قاعده یدو می‌بندیم تا صورت مسئله کمی ساده‌تر شود.

در پست‌های بعدی به اصل مسئله خواهیم پرداخت.

[فرهاد عظیمی]

بله کلوز افزایش 20% تعداد کارکنان فقط ویژه بیمه نامه های بی نام است. در بیمه نامه با نام این کلوز نباید ارائه شود. حالا ببینیم داستان چیست.

قدیما یعنی قبل از دهه نود که هنوز شرایط عمومی بیمه نامه مسئولیت کارفرما در قبال توسط بیمه مرکزی تصویب نشده بود، هر یک از شرکت‌های بیمه خودشان شرایط عمومی ویژه خودشان را داشتند. اگرچه ۹۰ درصد مفاد شرایط عمومی شرکت‌های بیمه شبیه هم بود با این حال تفاوت‌هایی هم گاهی در آنها دیده می‌شد.

بیمه گران این شرایط عمومی را بر اساس آنچه که در دنیا متداول بود نوشته بودند. البته آن را بومی‌سازی هم کرده بودند. یکی از شرط‌های شرایط عمومی آن زمان این بود که اگر در زمان حادثه مشخص شود که تعداد نیروی کار اعلامی بیمه گذار بیشتر از تعداد نیروی کار واقعی حاضر در محل کار بوده است، بیمه‌گر این اختلاف را چنانچه کمتر از ۱۰ درصد باشد نادیده می‌گیرد.

این بند بدین منظور بود که بیمه گذار را برای اعلام دقیق نیروی کار در فعالیت‌هایی که نیروی آن مدام در حال تغییر است به زحمت نیندازد. در چنین بیمه نامه‌هایی کلوزی بود به نام افزایش بیش از ۱۰ درصد یا به قول امروزی‌ها افزایش ۲۰ درصدی. این کلوز برای چه ایجاد شده بود برای اینکه می‌خواست به بیمه گذار بگوید اگر نمی‌توانی هر روز حضور و غیاب کنی اشکالی ندارد من تا ۱۰ درصد نوسان تعداد نیروی کار را سخت نمی‌گیرم اما اگر بیشتر از ۱۰ درصد نوسان داری لطفاً این کلوز را بخر که به دردسر نیفتی.

فلسفه وجود کلوز افزایش ۲۰ درصدی تعداد کارکنان این بود. اما امروز که آن بند معافیت ۱۰ درصدی از شرایط عمومی بیمه نامه حذف شده است منطقی بود که این کلوز تغییر می‌کرد و مثلاً می‌شد کلوز افزایش ۱۰ درصدی تعداد کارکنان. یا این کلوز را هم مانند کلوز مابه التفاوت افزایش دیه به صورت گزینه‌ای می‌گذاشتیم یعنی می‌شد کلوز افزایش تعداد کارکنان گزینه یک ۱۰ درصد افزایش گزینه ۲ ۲۰ افزایش .

[فرهاد عظیمی]

دوستان عزیز سلام

من فکر می کنی در این گفتمان خلط مبحث داره میشه. انگار موارد مربوط به ارزش نقدی و ارزش جایگزینی با هم داره ترکیب میشه. در حالی که هر کدامش یک چیز متفاوته. بنابراین درسته برخی از مطالبی که عزیزان نوشتن درسته ولی در کل بیمه به ارزش جایگزینی این نیست که در این گفتمان مطرح شده.

جزئیات در جزوه ای که در همین سایت شاب قراردادم هست. اگر تمایل داشتین می تونین دانلود کنید.

[فرهاد عظیمی]

سلام

من هم با شما موافق هستم این بند ناظر بر الزام بیمه‌گر به پرداخت خسارت است نه بر میزان آن. اگر قرار بود هر میزانی در رای صادر شد پرداخت شود تعیین حدود چه معنایی دارد؟

البته این پاسخ من برای شرایطی است که بیمه‌گر در پرداخت به موقع خسارت کوتاهی نکرده باشد. اگر علت افزایش میزان خسارت تاخیر بیمه‌گر در پرداخت خسارت بدون هیچ عذر و بهانه بوده است متعهد است به نرخ روز آن را جبران کند.

[فرهاد عظیمی]

سرکار خانم فیضی سلام

به نظر می‌رسد منظور از پرسش چیز دیگری بوده است. تصور کنید بیمه گذاری در اردیبهشت سال ۱۴۰۴ بیمه نامه مسئولیت کارفرما در قبال کارکنان با دیه روز خریداری می‌نماید، ضمناً کلوز افزایش ریالی دیه برای سه بار را نیز به بیمه نامه پیوست می‌کند. حال پرسش این است که در ابتدای سال ۱۴۰۵ که به احتمال زیاد دی افزایش خواهد یافت آیا نیاز هست که بیمه‌گذار به بیمه گر مراجعه کند و دیه بیمه نامه خود را افزایش دهد یا خیر؟

پس از پاسخ دادن به این پرسش باید به پرسش دوم پرداخت و آن این است که به فرض که بیمه گذار در ابتدای سال ۱۴۰۵ با مراجعه به بیمه‌گر دیه بیمه نامه خود را افزایش دهد، حال آن کلوزی که قبلاً خریده بود سه بار افزایش را همچنان پوشش می‌دهد یا خیر؟ یعنی اگر در سال ۱۴۰۵ حادثه‌ای برای یکی از کارکنانش رخ دهد قبل از انقضاء بیمه نامه، و پروسه دادگاه آن سال طول بکشد آیا بیمه‌گر به استناد به روز شدن دیه در سال ۱۴۰۵ و الحاقیه سه بار افزایش دیه روز را پرداخت خواهد نمود یا نه؟

[فرهاد عظیمی]

با سلام ابتدا لازم است در خصوص کلمه ابطال توضیحاتی بدهم سپس پاسخ سوال را خواهم داد.

ابطال حکم قانون است و فقط ر مواردی می‌توان بیمه نامه را باطل نمود که در قانون پیش بینی شده است. برخی از مواردی که باعث بطلان قرارداد می‌شود در قانون مدنی نام برده شده است و چند مورد دیگر در قانون بیمه. صرفاً در صورتی که از این دلایل برای برهم زدن قرارداد استفاده شود نام آن ابطال است در غیر این صورت نباید از این کلمه استفاده کرد. آنچه که مد نظر شماست بر هم زدن بیمه نامه به دلایلی غیر از آن چیزی است که قانون مجاز دانسته است و به آن فسخ می‌گویند.

در چنین مواردی بیمه نامه دوم باید از تاریخ صدور فسخ گردد.

[فرهاد عظیمی]

سلام و سپاس از بابت ایجاد این گفتمان جذاب.

برای اینکه بتوان پاسخ درست‌تری به این پرسش داد باید ماده ۱۷ آیین نامه شماره ۲۱ یعنی شرایط عمومی بیمه نامه آتش سوزی را به صورت کامل آورد.

«ماده 17 – بیمه مضاعف

• اگر تمام یا قسمتی از اموال بیمه شده موضوع این بیمه نامه به موجب قرارداد دیگری و برای همان خطر و مدت نزد بیمه گر دیگری بیمه شود بیمه گذار ملزم است مراتب را بدون تاخیر و با ذکر نام بیمه گر جدید و مبلغ بیمه شده به اطلاع بیمه گر برساند.
  در صورت وقوع حادثه مسئولیت بیمه گر به تناسب مبلغی که خود بیمه کرده با مجموع مبالغ بیمه شده میباشد.
  چنانچه اموال بیمه شده تحت بیمه نامه دیگری مانند بیمه نامه باربری که قبل از شروع بیمه نامه حاضر تنظیم گردیده بیمه شده باشد مسئولیت بیمه گر فقط نسبت به قسمتی خواهد بود که بوسیله بیمه نامه مقدم تامین نشده است.»

این ماده را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد.

• بخش اول حالتی را در نظر می‌گیرد که ما ابتدا از بیمه‌گر الف بیمه نامه آتش سوزی می‌خریم و سپس از بیمه‌گر ب بیمه‌نامه دوم را برای پوشش همان خطر در همان مدت خریداری می‌کنیم. به عبارت دیگر بیمه نامه آتش سوزی بیمه‌گر الف بیمه نامه مقدم است و بیمه نامه دوم که می‌تواند انواعی از بیمه نامه‌های اموال مانند بدنه خودرو، باربری یا حتی آتش سوزی و غیره باشد بیمه نامه موخر است. در این حالت حکم ماده ۱۷ بیمه نامه آتش سوزی این است که هر کس به اندازه سهم خودش باید خسارت را جبران کند.
• بخش دوم ماده حالتی را در نظر می‌گیرد که بیمه نامه ب بیمه نامه مقدم است و بیمه نامه الف بیمه نامه موخر است. یعنی ابتدا مورد بیمه نزد بیمه‌گر دیگری تحت پوشش بوده سپس نزد بیمه‌گر الف تحت پوشش بیمه نامه آتش سوزی قرار گرفته است. در این حالت بیمه‌گر آتش سوزی (یعنی بیمه‌گر الف) به زیان دیده می‌گوید ابتدا برو از همان بیمه نامه‌ای که قبل از من خریده بودی خسارتت را بگیر اگر چیزی ماند بیا سراغ من.

حال با توجه به اینکه مثالی که شما در این گفتمان مطرح کرده‌اید بیمه نامه آتش سوزی مقدم است پس او باید به اندازه سهم خود خسارت را پرداخت کند و برای مازاد بر سهم خود او را به بیمه‌گر بدنه حواله کند.

البته این نکته را هم باید گفت که با توجه به شرایط عمومی بیمه بدنه، اگر زیان دیده خودسرانه یا با راهنمایی بیمه‌گر الف یا به هر دلیل دیگری ابتدا به بیمه‌گر بدنه مراجعه کند، بیمه‌گر بدنه موظف است کل خسارت را پرداخته و برای دریافت سهم بیمه‌گر آتش سوزی به او مراجعه کند.

[فرهاد عظیمی]

قبل از اینکه وارد بحث بشیم فکر می‌کنم خیلی خوبه که با کلیک بر روی این لینک یه بار گفتمان قبلی که در خصوص کلوزها هست رو با هم یه مروری بکنیم.

sib.social

کلوز های جدید بیمه مسئولیت کارفرما در قبال کارکنان - شبکه اجتماعی بانک و بورس و بیمه (شاب)

در بند یازده ماده دو آیین نامه شماره 98 (شرایط عمومی بیمه مسئولیت مدنی کارفرما در قبال کارکنان) آمده:

[فرهاد عظیمی]

سلام

سیزدهتون شاد باد

علیرغم اینکه پرسش شفاف مطرح شده، متاسفانه در نامه بیمه مرکزی به صورت مستقیم به پاسخ اشاره نشده!!! ولی اون قسمتی که میگه «مطابق صورتحساب» رو میشه اینطور تفسیر کرد که یعنی هر آنچه در صورت حساب هست رو باید پرداخت کرد و این یعنی عدم اعمال درصد تقصیر.

اما ما کاری به پاسخ بیمه مرکزی نداریم ما در اینجا می‌خواهیم بررسی کنیم و ببینیم که از نظر فنی پاسخ صحیح کدام است.

اصولاً با وجود قانون مجازات اسلامی و ابزارهای جبرانی مثل دیه و ارش، دلیلی برای محکوم شدن مسئول حادثه به پرداخت هزینه پزشکی وجود نداره. مگر در موارد خاص و استثنایی که اینجا بهش نمی‌پردازیم و در گفتمان‌های دیگه راجع بهش صحبت کردیم. با این حال اگر حادثه‌ای که ما می‌خواهیم بهش بپردازیم اتفاقاً مشمول همون موارد خاص باشه و مثلاً کارفرما به پرداخت هزینه پزشکی هم محکوم بشه، این نوع خسارت خود به خود از محل بیمه نامه قابل پرداخته و نیازی به خرید کلوز هزینه‌های پزشکی نیست و به عبارت دیگه در دل بیمه نامه پوشش داره. طبیعتاً اگر از چنین مسیری برای پرداخت هزینه‌های پزشکی استفاده کنیم قطعاً میزان تقصیر بیمه گذار در محاسبه خسارت قابل پرداخت موثره و میزان خسارت قابل پرداخت باید در درصد تقصیر بیمه گذار ضرب بشه. چون در این حالت فرض بر اینه که رای صادر شده و در آن رای بیمه گذار علاوه بر دیه و ارش به پرداخت هزینه پزشکی هم محکوم شده و طبیعتاً در دل همون رای یا دادنامه میزان تقصیر بیمه گذار هم مشخص شده.

البته روشن است که پرداخت هزینه پزشکی به این شیوه‌ای که مطرح کردیم منوط به این است که در بیمه نامه مبلغی بابت هزینه‌های پزشکی پوشش داده شده باشد.

اما موضوع اصلی بحث ما کلوز هزینه‌های پزشکی است. اولین نکته‌ای که باید بگیم اینه که بیمه‌گذار با خرید این کلوز داره میگه «آقای بیمه‌گر اگر اتفاقی برای کارگر من افتاد چه من مسئول بودم چه من مسئول نبودم هزینه‌های پزشکی که بابت این اتفاق پرداخت می‌شه رو انتظار دارم بیمه پوشش بده. حالا اگه دادگاه منو محکوم کرد که از دل بیمه نامه باید پرداخت بشه و ربطی به این کلوز نداره. ولی اگه دادگاه منو محکوم نکرد، از محل این کلوز پرداخت کن». خوب حالا پاسخ خودش مشخص شد وقتی دادگاه کارفرما رو به پرداخت هزینه‌های پزشکی محکوم نکرده بابت چی می‌خواهید درصد بزنید؟؟

بنابراین به نظر من وقتی کلوز هزینه‌های پزشکی خریداری شده هزینه‌های پزشکی کارگر بدون اعمال درصد تا سقف مبلغی که پوشش داده شده باید پرداخت بشه.

[فرهاد عظیمی]

سلام خدمت اعضای محترم شاب

سال نوی همگی مبارک

در واقع موضوع اصلی این گفتمان تمایز بین کارگر و پیمانکار است. صاحب نظران حقوق کار بحث‌های مفصلی در این زمینه داشته‌اند. مهمترین نظریات رو در کتاب آقای دکتر عراقی و کتاب آقای دکتر احمد رفیعی میشه دید.

جمع‌بندی نظرات این دو استاد اینه که؛ برای اینکه یک فرد رو کارگر یک شخص دونست باید دو نوع تبعیت وجود داشته باشه

• یکی تبعیت دستوری
• و دیگری تبعیت مزدی

تبعیت دستوری یعنی اینکه رابطه اون فرد که داره کار می‌کنه با اون شخص که این فرد برای اون داره کار می‌کنه، طوری باشه که ازش دستور بگیره. یا بهتره بگم اون شخص به این فرد دستور بدهد یا اختیار دستور دادن داشته باشد.

تبعیت مزدی هم این است که اون شخص دستور دهنده در ازای کاری که اون فرد انجام میده به اون دستمزد بدهد.

رابطه بین کارفرما با پیمانکار شاید واجد تبعیت مزدی باشد اما دارای تبعیت دستوری نیست. به عبارت دیگه کارفرما بالای سر پیمانکار نمی‌ایستد و به او دستور نمی‌دهد چون پیمانکار کار خودش را بلد است.

از دیگر نشانه‌های پیمانکار بودن یک فرد آن است که معمولاً عده‌ای زیر دست او کار می‌کنند در حالی که کارگر این ویژگی را ندارد و خودش زیردست است.

یکی دیگر از نشانه‌های پیمانکار بودن ابزار کار است. پیمانکار خودش ابزار کار دارد و با خودش به محل کار می‌آورد اما کارگر با ابزار مافوقش کار می‌کند. این مافوق می‌تواند یک پیمانکار باشد یا کارفرمای مستقیم کارگر.

این دو مورد آخر که گفتم لزوماً همیشه دلیل بر پیمانکار یا کارگر بودن نیست همانطور که گفتم فقط یک نشانه است.

برخی معتقدند نوع قراردادی که بین کارفرما و آن فرد برای پرداخت دستمزد بسته می‌شود می‌تواند مشخص کند که او کارگر است یا پیمانکار. مثلاً اگر دستمزد او را متری بدهد پس او پیمانکار است. اما این نظریه رد شده است به عبارت دیگر شیوه پرداخت مثلاً حقوق روزانه لزوما نشانه کارگر بودن فرد نیست.

نکته دیگری که باید به پاسخم اضافه کنم این است که ما دو نوع پیمانکار داریم پیمانکار کل که معمولاً کلمه «کل» را برای آن به کار نمی‌برند و به صورت عموم به آن پیمانکار می‌گویند. و دیگری پیمانکار جز است. پیمانکار جز را مراجع قضایی در حکم کارگر می‌دانند و آن کارگر ماهری است که معمولاً ابزار هم دارد، اما زیردست ندارد و خودش می‌آید و کاری را انجام می‌دهد و می‌رود. مانند چاهکنی که شما دعوت می‌کنید می‌آید یک چاه می‌کند و می‌رود.

همانطور که گفتم در هنگام دعاوی ناشی از کار، مراجع قضایی به این نوع از پیمانکاران به چشم کارگر نگاه می‌کنند.

حال با این توضیحات موردی که در این گفتمان مطرح شده است از نظر من کارگر است. در بدترین حالت پیمانکار جز است که باز هم باید با رویه‌ای که در مراجع قضایی وجود دارد او را کارگر دانست.

[فرهاد عظیمی]

الان دیگه چنین پوششی در بیمه کارفرما در قبال کارکنان نداریم. هم نام و هم متن کلوز کاملاً عوض شده. در حال حاضر کلوز هزینه های پزشکی برای مواقعی هست که حادثه‌ای برای کارگر اتفاق می‌افته ولی بیمه‌گذار مسئول اون حادثه نیست اگر این کلوز رو داشته باشه چنین خسارت‌هایی رو پرداخت می‌کنیم.

[فرهاد عظیمی]

درود

تحدید مسئولیت بی ربط با این موضوع نیست ولی این دیوار در این تصویر برای بیمه گر حکم مدیریت ریسک را دارد. بیمه گر با گذاشتن این سه شرط ریسک خود را مدیریت می کند تا فرداروز

1. کالاهای بی کیفیت باعث افزایش ضریب خسارت او نشود و
2. از محل کالاهایی که بابت آنها حق بیمه پرداخت نشده مطالبه خسارت نشود.

هر چند این اقدام خودبخود منجر به محدود شدن مسئولیت (تحدید مسئولیت) بیمه گر می شود ولی وقتی صحبت از تحدید ریسک می کنیم منظور مکانیزیم های دیگری است مثلاً گاهی قانونگذار بنابه دلایلی میزان مسئولیت برخی از اشخاص را محدود می کند مانند قاعده خودروی نامتعارف در بیمه شخص ثالث یا مثلاً در شرایط عمومی برخی از بیمه نامه ها نوشته شده اگر بیمه گر با پرداخت خسارت موافق باشد ولی بیمه گذار می خواهد با مثلاً اعتراض به رای میزان مسئولیت خود را کاهش دهد، در چنین مواردی اگر بیمه گذار موفق به کاهش میزان مسئولیت خود نشود بیمه گر می گوید من مسئولیتم محدود به همان عدد قبلی است می خواستی به حرفم گوش می کردی و اعتراض نمی کردی.

مواردی از این دست مصادیق تحدید مسئولیت می باشند.

[فرهاد عظیمی]

سرکار خانم جانفزا سلام روز شما بخیر

بله اینکه می‌فرمایید حادثه ناشی از کار می‌باشد کاملاً درسته و شکی در آن نیست. مطابق اسلایدی که در کلاس تقدیمتون کردم این مورد کاملاً منطبق با چارچوب تعیین شده برای حوادث ناشی از کار هست.

و اینکه فرمودین از محل بیمه نامه مسئولیت قابل بررسی است این هم کاملاً درسته. چون یادتان باشد در کلاس گفتیم که بیمه نامه مسئولیت کارفرما در قبال کارکنان بیمه نامه تمام خطر است و در چنین بیمه نامه هایی هر خسارتی تحت پوشش است مگر اینکه به صراحت استثناء شده باشد. این حادثه هم که جزو استثنائات نیست پس تحت پوششه.

اما سوال اصلی اینجاست که آیا این خسارت از محل بیمه نامه شخص ثالث اون وسیله نقلیه قابل پرداخت است یا نه؟ به عبارت دیگر الان گیر قضیه اینجاست که آیا این حادثه مشمول قانون بیمه شخص ثالث مصوب ۱۳۹۵ می‌باشد یا خیر؟

چونکه اگر پاسخ مثبت باشد، ابتدا باید خسارت از محل بیمه نامه شخص ثالث جبران شود و بیمه‌گر شخص ثالث پس از پرداخت خسارت در صورتی که بر اساس گزارش مقامات ذی صلاح به این نتیجه برسد که شخص دیگری مسئول بوده می تواند برای بازیافت به آن شخص مراجعه کند.

[فرهاد عظیمی]

سلام این پرسش را در توضیحاتم پاسخ داده‌ام آنجا که گفتم:

«بخش اول حالتی را در نظر می‌گیرد که ما ابتدا از بیمه‌گر الف بیمه نامه آتش سوزی می‌خریم و سپس از بیمه‌گر ب بیمه‌نامه دوم را برای پوشش همان خطر در همان مدت خریداری می‌کنیم. به عبارت دیگر بیمه نامه آتش سوزی بیمه‌گر الف بیمه نامه مقدم است و بیمه نامه دوم که می‌تواند انواعی از بیمه نامه‌های اموال مانند بدنه خودرو، باربری یا حتی آتش سوزی و غیره باشد بیمه نامه موخر است. در این حالت حکم ماده ۱۷ بیمه نامه آتش سوزی این است که هر کس به اندازه سهم خودش باید خسارت را جبران کند.»

• این پاسخ 1 سال، 6 ماه پیش توسط  فرهاد عظیمی ویرایش شد.

[فرهاد عظیمی]

سلام
من دو دلیل برای این نظر خود دارم.
دلیل اول:
در مباحث حقوقی دو عبارت داریم:

1. اصل
2. استثنا

ساده‌ترین توضیحی که می‌توانم برای اصل بدهم آن است که بگویم «اصل آن است که در چهارچوب می‌گنجد»، یا «انتظاری که همگان دارند»، تا حدودی می‌توان گفت «بدیهی» است.و استثنا خلاف اصل است. یعنی تا نگویی مشخص نیست، «بر خلاف رفتار؛ رویه یا شرایط متعارف است».

به طور معمول؛ اصل جاریست. ولی استثنا باید تصریح شود. به عنوان مثال تصور کنید شما فروشنده شکر هستید. خریداران این فرض را دارند که محصولی که شما می‌فروشید شیرین است ولی اگر محصول شما چنین نیست، یعنی شما یک محصول استثنایی دارید و باید حتماً آن را به خریداران بگویید. اما هیچ ضرورتی ندارد به دیگران بگویید شکری که می‌فروشید شیرین است.
اگر بخواهیم یک مثال بیمه‌ای بزنیم؛ اصل آن است که برای ادعای خسارت باید به مسئول حادثه مراجعه کرد، نه به بیمه‌گر او. ولی قانون بیمه شخص ثالث در یکی از مواد خود به زیان دیده اجازه داده که بر خلاف اصل ، به جای مراجعه به عامل حادثه، به بیمه‌گر او یعنی صادر کننده بیمه نامه شخص ثالث خودرو مراجعه کند و خسارت خود را مطالبه نماید. این یک استثنا بر اصل است. به همین خاطر قانونگذار آن را در قانون تصریح می‌کند چون در غیر این صورت چنین حقی برای هیچ کس متصور نیست.
حالا برگردیم به بحث خودمان. یک کلوزی ایجاد شده به نام پرداخت هزینه پزشکی کارگر زیان دیده در حالتی که کارفرمای او مسئول نباشد. به باور من آنچه در ابتدا به ذهن متبادر می‌شود این است که در اینجا هیچ بحثی از مسئولیت در بین نیست و هدف (اصل و چهارچوب) «جبران هزینه پزشکی کارگری است که در اثر حادثه زیان می‌بیند». هر آنچه که قرار است بر این اصل استثنا شود، باید به صراحت ذکر گردد. در غیر این صورت فرض بر این است که باید در چهارچوب اولیه رسیدگی شود. پس اگر می‌خواهی در صورت مقصر بودن زیان دیده سهم تقصیر او را ندهی این موضوع را باید به صراحت ذکر کنی چون بر خلاف اصل یا همان چهارچوب اولیه است. تمام.
دلیل دوم:
بیایید از چشمان کارفرمایی که این بیمه نامه را خریده به قضیه نگاه کنیم. آقای بیمه‌گر من کلوزی می‌خواهم که اگر کارگرم آسیب دید و حتی من مقصر نبودم هم خسارت او را بدهید.
در این حالت با چه استدلالی می‌توان چنین گفت که کارفرما منظورش این بوده که «ولی اگر خودش مقصر بود خسارتش را ندهید» ؟
امیدوارم توضیحاتم واضح بوده باشد منتظر نظرات شما هم هستم.