سلام
چه پاسخ های جالبی و چه تفاوت نگاهی. واقعاً ممنون از بابت مشارکتتون. من هم می خواهم از یک زاویه دیگر به موضوع نگاه کنم. با توجه به اینکه موضوع باید در چارچوب آیین نامه شماره 98 بررسی شود بیایید چند تا از بندهای این آیین نامه رو با هم مرور کنیم.
در ماده دو آیین نامه شماره 98 این موارد را داریم:
9- حادثه تحت پوشش: هر نوع رخدادی که حین یا به مناسبت انجام فعالیت تحت پوشش بیمه در مدت بیمه اتفاق افتاده و موجب وارد آمدن صدمه بدنی به کارکنان و یا فوت آنها شود.
حالا ببینیم منظور از صدمه بدنی چیست و آیا آسیب وارد به دندان مصنوعی را می توان صدمه بدنی دانست یا نه.
5- صدمه بدنی: هر نوع صدمه به بدن که بر اساس قانون مجازات اسلامی مشمول دیه و یا ارش بوده و در اثر وقوع حادثه تحت پوشش این بیمه ایجاد شده باشد.
تا جایی که اطلاع دارم برای اعضای مصنوعی بدن دیه و ارش پیش بینی نشده بنابراین به نظر می رسد آسیب وارد به دندان مصنوعی را نمی توان صدمه بدنی دانست ولی اگر به شرح حادثه نگاه دوباره بیاندازیم گفته «دچار صدمات و جراحاتی در ناحیه صورت شده» به عبارت دیگر می توان ادعا کرد که با توجه به اینکه کارگر در ناحیه صورت (احتمال اطراف دهان) دچار آسیب شده پس بدون توجه به دندان مصنوعی آسیب دیده، وی دچار صدمه بدنی شده است. پس از این مرحله هم رد می شود بریم سراغ مرحله بعد. ببینیم کسی که دچار صدمه بدنی شود چه سرنوشتی در این آیین نامه دارد.
6- خسارت: دیه یا ارش ناشی از صدمه بدنی یا فوت کارکنان و همچنین هزینه پزشکی آنها حداکثر تا میزانی که در شرایط خصوصی بیمه نامه تحت پوشش قرار گرفته است، مشروط بر آنکه طبق رای مراجع قضایی، بیمه گذار محکوم به پرداخت آن شده باشد.
خب پس خسارت در این آیین نامه شامل سه مورد زیر است:
- دیه ناشی از فوت یا صدمه بدنی
- ارش ناشی از فوت یا صدمه بدنی
- هزینه پزشکی مشروط بر آنکه طبق رای مراجع قضایی، بیمه گذار محکوم به پرداخت آن شده باشد.
همانطور که پیشتر گفتیم برای دندان مصنوعی دیه و ارش پیش بینی نشده بنابراین از بند یک و دو چیزی قابل پرداخت نیست اما برا یاین زیاندیده که
- دچار صدمه بدنی شده
- صنعت بیمه هزینه عینک را جزو هزینه های پزشکی می داند (مثلاً به جدول تعهدات بیمه درمان نگاه کنید)
می توان از محل بند 3 هزینه پزشکی پرداخت نمود مشروط به اینکه طبق رای مراجع قضایی، بیمه گذار محکوم به پرداخت آن شده باشد.
باید توجه داشت که صرف مسئول شناخته شدن کارفرما در این حادثه کافی نیست بلکه وی باید برای جبران هزینه دندان مصنوعی (هزینه پزشکی) هم مسئول شناخته شود.
این نظر من بود ولی برایم خودم هنوز یک پرسش مطرح است و آن اینکه اگر این شیوه را بپذیریم پس هزینه عینک و سمعک و … رو هم باید با همین فرمول پذیرفت. اگرچه سخته ولی برای خود من پذیرفتنیه.