بیمه ای فرهاد عظیمی
بیمه ایپاسخهای داده شده در تالارگفتمان
-
اگر تمایل به مشاهده کل آیین نامه دارید اینجا کلیک کنید.
-
و البته اگر خسارت ها هم از نوع مالی و هم از نوع بدنی باشد و یا اینکه آنقدر زیاد باشد که تخفیفات سال قبل جوابگوی این کسورات نباشد تبصره 3 و 4 حاکم است. لطفا تصویر زیر را مشاهده بفرمایید.
-
در خصوص وضعیت تخفیفات هم همانطور که دوستان گفتند تابع شرایط اعلام شده در آیین نامه اجرائی ماده 18 هست. تصویر بخشی از آیین نامه پیوست می شود.
-
با سلام
با توجه به اینکه مبلغ خسارت در هر سه تصادف (بصورت جدا جدا) از مبلغ تعهد بیمه گر کمتر است، در هر سه حادثه کل خسارت در تعهد بیمه گر است. البته فرض این است که سه تا حادثه داریم و در یک حادثه این اتفاق نیفتاده است. چون اگر در یک حادثه سه خسارت به بار آمده باشد، سقف تعهد بیمه گر جوابگوی کل خسارت نیست. که گفتمان جداگانه ای برای آن ایجاد شده و بهتر است آنجا بحث کنیم.
-
با سلام
طبیعتاً وقتی در بیمه نامه چیزی به نام نشانی محل فعالیت درج می شود، یعنی تنها خسارتهایی تحت پوشش بیمه نامه است که حادثه آن در داخل محدوده درج شده در بیمه نامه باشد. کلوز ماموریت این موضوع را تایید می کند. زیرا می دانیم که کلوز ماموریت های خارج از کارگاه را گذاشته اند که اگر قصد خروج از محدوده مندرج در بیمه نامه را داشتید به مشکل نخورید. بنابراین اگر این بیمه نامه دارای کلوز ماموریت می باشد، خسارت از محل آن کلوز قابل بررسی است تا اگر سایر شرایط حاکم باشد، خسارت پرداخت شود در غیر اینصورت غیر قابل بررسی است.
-
بی تردید قانون بیمه شخص ثالث. ولی اگر دلیلش را می خواهید همان است که جناب آقای امیر مصطفوی عزیز @AmirMostafavi به عنوان ناسخ و منسوخ به آن اشاره کردند که خوشحال می شویم به صورت کامل توضیح دهند تا دانشی برای همکاران صنعت بیمه ایجاد گردد
-
حالا که دیدیم ماده یک قانون مسئولیت مدنی تصویب شد تا مردم حواسشان را جمع کنند تا به دیگری آسیب نزنند، نوبت این رسید ببینیم علت تصویب ماده قانون بیمه شخص ثالث چیست که به نظر می رسد در خلاف اهداف ماده یک قانون مسئولیت مدنی است. مگر قرار نبود به مردم بگوییم آهای مردم حواستان را جمع کنید چون اگر عمدی یا غیر عمدی به کسی زیان واردی کنید باید تاوان بدهید؟ پس چرا یک دفعه نظر قانون گذار عوض شد و انگار دارد از حرفش بر می گردد؟
در حقوق کشورهای پیشرفته یک عبارت است به اسم «تحدید مسئولیت» با ح جیمی 😁 یعنی محدود کردن مسئولیت. این عبارت در جایی استفاده می شود که قانونگذار می بیند قانونی که برای تاوان زیان زدن به دیگران گذاشته بود خودش باعث دردسر شده و باید کمی زهر آنرا گرفت.
ما قانون مسئولیت مدنی تصویب کردیم تا شما واستان را جمع کنید که به جان و مال دیگران آسیب نزنید حالا این قانون بلای جانتان شده. باید فکری کرد. به عنوان مثال اگر بازرس کالا در بازرسی خود متوجه عیب کالا نشود، در صورت بروز زیان، خسارتی که وی باید بدهد می تواند به میزانی باشد که او را از زندگی ساقط کند. از طرف دیگر نوع کار وی به شکلی نیست که همیشه بتواند همه ی کالاها را بازرسی کند. یا تصور کنید شما پشت فرمان پیکان جوانان گوجه ای خود نشسته اید و زنگ موبایلتان به اندازه سه ثانیه حواس شما را پرت می کند و با یک لکسوس ان ایکس 2022 تصادف می کنید. تاوانی که شما باید بدهید برای شما بسیار سنگین خواهد بود. چون ماده یک قانون مسئولیت مدنی هم خسارت تعمیر لکسوس را از شما خواهد گرفت و هم افت قیمت را. آیا:
- اینکه زنگ موبایلتان آنهم به اندازه سه ثانیه حواس شما را پرت کرد، اتفاق عجیبی است و به ندرت پیش میاید یا برای هر کسی امکان دارد پیش بیاید؟
- خطایی که از سوی شما سر زده خطای بزرگی است و پوست شما باید کنده شود؟
اگر به هر دو سوال پاسخ بله دادید دیگر زحمت مطالعه بقیه این پست را به خود ندهید و بروید خودتان یک گفتمان جدید در تالارهای گفتگوی شاب ایجاد کنید 😀 ولی اگر شما هم مثل من معتقدید پاسخ بله غیر منصافانه است پس باید فکری کرد.
راهکاری که کشورهای پیشرفته به کار برده اند «تحدید مسئولیت» بوده است. یعنی مسئولیت انسانها را در برخی شرایط محدود به میزان خاصی کرده اند. ماده 8 قانون بیمه شخص ثالث هم از همین قاعده پیروی می کند.
اکنون چند پرسش وجود دارد:
- گناه زیاندیده چیست و چه کسی باید زیان او را جبران کند؟
- آیا بیمه گر هم باید از مزایای تحدید مسئولیت بهره مند شود؟
-
این پاسخ 4 سال، 2 ماه پیش توسط
مدیریت شاب ویرایش شد.
-
به به چه بحثی ! عجب موضوعی
جناب مصطفوی از یک زاویه مطالبی را عنوان داشتند و به حق به سردرگمی این کلاف اشاره کردند. من هم از زاویه دیگر می خواهم به موضوع بپردازم.
قانون مسئولیت مدنی در سال 1339 تصویب شده و در ماده یک می خواهد به جامعه سنتی شصت سال پیش که وقتی به کسی آسیبی می زد با عذر خواهی و یا دعوا (تقاص) قضیه را فیصله می داد بگوید که آهای حواست را جمع کن اگر به کسی زیانی وارد کنی باید تبعات آنرا بپذیری. البته منظورم این نیست که تا آن زمان چنین حقی برای مردم در نظر گرفته نشده بود و هر وقت کسی باعث زیان دیگری می شد یکی از دو اتفاق بالا رخ می داد . خیلی قبلتر از آن در قانون مدنی چنین حقی و تکلیفی برای زیاندیده و عامل زیان در نظر گرفته شده بود ولی این ماده هم به جزئیات پرداخت و هم آنرا گسترش داد. مثلا ببینید با چه عبارتی شروع شده. «هر کس بدون مجوز قانونی» یعنی چی؟ یعنی اینکه اگر زیانی به کسی وارد شد ولی زیان زننده مجوز این کار را داشته باشد مشمول این ماده نیست. مثلاً مامور شهرداری یا اجرای احکام که ملکی را تخریب می کند یا جلادی که دست متهم را قطع می کند.
نکته بعدی اینکه قانون در این ماده گفته عمداً یا در نتیجه بی احتیاطی. این یعنی چه؟ یعنی دو گروه از آدم ها که بر ساحل نشسته! 😅که فکر می کردند پس از وارد کردن زیان می توانند بگوید «به خدا عمدی نبود» یا بگویند «من که بابت این کارم مجازات شدم» باید بدانند که بازی دیگر تمام شد. چه عمدی زیان وارد کنی و چه غیر عمد باید تاوان بدهی.
به بقیه ماده هم توجه بفرمایید. ببینید چه مصادیقی از حقوق را برشمرده!
- جان یا
- سلامتی یا
- مال یا
- آزادی یا
- حیثیت یا
- شهرت تجارتی یا
- به هر حق دیگرکه به موجب قانون برای افراد ایجاد گردیده
این ماده محشره. اونم در سال 1339. هنوز جامعه ما به این بلوغ نرسیده که برخی از این حقوق رو بطور کامل به رسمیت بشناسه.
این از ماده یک قانون مسئولیت مدنی و شان نزولش. البته از نظر بنده.
در پست بعدی به قضیه خودروی متعارف خواهم پرداخت.
-
این پاسخ 4 سال، 2 ماه پیش توسط فرهاد عظیمی ویرایش شد.
-
این پاسخ 4 سال، 2 ماه پیش توسط مدیریت شاب ویرایش شد.
-
به نظر من با فرض اینکه مصدوم پیمانکار باشد، مسئولیت بیمه گذار در قبال شخص پیمانکار (20%) از محل کلوز 9 قابل پرداخت است. ولی اگر مصدوم کارگر فرض شود، چیزی از محل کلوز 9 قابل پرداخت نیست و به جای آن 20% بیمه گذار به از محل کلوز4 و ده درصد ناظر از محل کلوز5 و 40درصد پیمانکار از محل کلوز 20 قابل پرداخت است.
-
اما پرسش اینجاست که حالا حقیقت چیست. مصدوم کارگر است یا پیمانکار؟
· قرارداد پیمانکاری نشان می دهد که فرد پیمانکار فرعی است یعنی پیمانکار پیمانکار است.
· از طرف دیگر در رویه قضائی ایران پیمانکاری که خودش باشد و خودش (یعنی کارگری نداشته باشد و خودش کار کند) پیمانکار جزء لحاظ می گردد و از دید قضات پیمانکار جزء کارگر قلمداد می شود. پس کارگر هم می تواند باشد.
با توضیحات بالا و با توجه به مبهم بودن قضیه معمولا چنین خسارتهایی به صورت توافقی پرداخت می گردد و معمولا بینابین پرداخت می شود. در صورت عدم توافق رای دادگاه حجت خواهد بود.
-
-
سپاس بیکران از جناب آقای الفتی عزیز که مختصر و مفید تقریبا هر آنچه باید گفته می شد را گفتند ولی برای بحث بیشتر پیشنهاد می کنم هر کس مطلبی در این خصوص می داند به اشتراک بگذارد.
از ماده یک قانون مسئولیت مدنی شروع می کنیم. این ماده می گوید:
« ماده 1 – هر کس بدون مجوز قانونی عمداً یا در نتیجه بیاحتیاطی به جان یا سلامتی یا مال یا آزادی یا حیثیت یا شهرت تجارتی یا به هر حق دیگر که به موجب قانون برای افراد ایجاد گردیده، لطمهای وارد نماید که موجب ضرر مادی یا معنوی دیگری شود مسئول جبران خسارت ناشی از عمل خودمیباشد.»
یک نکته از این ماده قابل برداشت است و آن اینکه از نظر قانون مسئولیت مدنی زیان یا ضررها به دو دسته قابل تقسیم هستند:
- زیان مادی
- زیان معنوی
حالا باید دید وقتی می گوید «به جان یا سلامتی یا مال یا آزادی یا حیثیت یا شهرت تجارتی یا به هر حق دیگر» اینها کدامشان زیان مادی است و کدام زیان معنوی.
-
در آیین نامه شماره 98 (شرایط عمومی بیمه مسئولیت مدنی کارفرما در قبال کارکنان) در بند 4 از ماده دو به تعریف کارکنان پرداخته شده است.
۴- کارکنان: افرادی که طبق قانون کار یا
سایر قوانین و مقررات کشور به عنوان کارگر یا کارمند بیمه گذار فعالیت
مینمایند. در صورتی که مسئولیت عوامل اجرایی بیمه گذار تحت پوشش بیمه
قرار گرفته باشد، کارکنان آنها نیز مشمول این تعریف میگردند.با توجه به تعریف فوق به نظر شما آیا حالتی امکانپذیر است که امثال پیمانکار یا مهندس ناظر یا … در تعریف فوق بگنجند؟
-
در خصوص بند دو باید بگویم اگرچه ما بحث بازیافت خسارت از متصدی توسط بیمه گر را رد کردیم ولی بحث بازیافت خسارت از متصدی صدور بارنامه توسط شرکت حمل و نقل منتفی نیست و احمال دارد شرکت حمل و نقل کوتاه نیایید و مابه التفاوت خسارت را از وی مطالبه کند. برای این موضوع من در ایران بیمهنامه ای تا کنون ندیده ام اما کاملا قابل بیمه شدن است و همت شبکه فروش را می طلبد تا با قانع کردن متصدی و شرکت بیمه هم درامد خود و هم پرتفوی صنعت بیمه را افزایش دهند.
-
عرض کردم معیار حقیقت است و مقدار حق بیمه ای که پرداخت شده. در موارد اختلافی باید ابتدا ببینیم حقیقت چیست. سپس ببینیم چقدر از این حقیقت بیمه شده است. در مثال شما حقیقت این است که 28 تن به ارزش 28 میلیون با مالیت می شود 305 میلیون بوده است .در ضمن حق بیمه نیز کامل پرداخت شده پس خسارت قابل پرداخت است. البته منوط به اینکه شرط مخالفی در بیمه نامه نباشد. در غیر اینصورت باید آن شرط یا شروط را هم بررسی کرد.
-
یادآوری: بنده خود را شاگرد آقای الفتی می دانم اگر قابل بدانند.
-
برای روشن تر شدن موضوع یک مثال می زنم. تصور بفرمایید متصدی اشتباهش بدین شکل بود که به جای 28 تن می نوشت 27 تن و به جای ارزش کل که 28 میلیون تومان است می نوشت 27 میلیون تومان ما هم فرض را بر این می گذاشتیم که عمدی نبده و اشتباه کرده است. با مالیات بر ارزش افزوده می شد 29.430.000 . حق بیمه نیز بر این اساس محاسبه می شد و به بیمه گر پرداخت می شد. در این حالت بیمه گر در بهترین حالت همین 29.430.000 تومن را خواهد پرداخت نه خسارت واقعی 305 میلیون تومنی را حتی اگر شما ثابت کنید که بنده خدا پسرش مریض بود و زنش درخواست طلاق کرده بود و صاحبخانه جوابش کرده و خودش هم کرونا داشته و باعث شده که اعداد را اشتباه وارد کند. برای این کار مستند قانونی نیز وجود دارد.
حالا متصدی حمل باید خسارت صاحب کالا را کامل بپردازد و سپس خودش می داند و کارمند حواس پرت زن نساز پسر مریض صاحبخانه بدش.
-
جناب آقای مصطفوی عزیز درود بر شما و سپاس از بابت مشارکتتان.
در خصوص اینکه این خسارت باید کامل پرداخت شود تردیدی نیست ولی نه با این استدلال که اشتباه متصدی نمی تواند مانع پرداخت خسارت شود زیرا تایید می فرمایید که:
- بر اساس اصول حقوقی و به دلیل عدم وجود نص صریح دعوی مستقیم در بیمه های مسئولیت پذیرفته نیست.
- بر خلاف اظهار نظر برخی از دوستان، بیمه مسئولیت تعهد به نفع ثالث نیست.
بنابراین
در بیمه های مسئولیت زیاندیده هیچ حقی در مقابل بیمه گر ندارد. چون بیمه
گر قراردادی با بیمه گزارش منعقد نموده و صرفا در مقابل او متعهد است و حتی
اگر دعوای در مرجع قضائی هم مطرح شود بیمه گر قرار رد دعوی یا عدم استماع
دعوی می گیرد به علت عدم وجود رابطه قراردادی بین او و زیاندیده (اصل نسبیت
قراردادها).-
این پاسخ 4 سال، 3 ماه پیش توسط مدیریت شاب ویرایش شد.
-
درود
بله من هم با این نظر موافق هستم و رویه اکثر شرکت ها هم همین است. گر چه وقتی چنین مغایرتی دیده شود مدارک و مستندات بیشتری درخواست می کنند تا به حقیقت پی ببرند ولی در نهایت کل خسارت یعنی 305 میلیون قابل پرداخت است چون حق بیمه آن پرداخت شده است و بیش-بیمه-شدگی هم در کار نیست که نگران نقص اصول بیمه باشیم. این نکته آخر را به این دلیل عرض کردم که به اشتباه این برداشت نشود که اگر جایی چیزی بیشتر از ارزشش بیمه شد با این استدلال که چون حق بیمه اش پرداخت شده خسارت هم باید به همان میزان پرداخت شود. (رعایت اصل زیان یا اصل خسارت واقعی که برخی به اشتباه آنرا اصل غرامت می گویند.)
-
سلام جناب آقای الفتی عزیز
به نظر من تعریف ارائه شده از سوی سندیکا چنگی به دل نمی زند و ابهام را بیشتر می کند. این تعریف تقریبا بجز شخص ثالث همه را در بر می گیرد. پیشنهاد من برای تعریف عوامل اجرائی این است:
عوامل اجرائی: در این بیمه نامه، فارغ از هر تعریف دیگری، منظور از عوامل اجرائی کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی بجز کارکنان، اشخاص ثالث وبیمه گذار می باشد که اجرای تمام، بخش یا بخش هایی از فعالیت موضوع بیمه را انجام می دهند.
تبصره: مهندسان طراح، محاسب و ناظر جزء عوامل اجرائی بیمه گزار می باشند/ نمی باشند.
منظورم از درج این تبصره با دو فعل متضاد این است که بسته به نظر کارگروه بیمه های مسئولیت در خصوص «می باشد یا نمی باشد» تصمیم گیری شود و نظر شخص من نمی باشد است.
-
جناب آقای فتحی عزیز سلام.
سال نوی شما هم مبارک باد.
سپاس متقابل.
بله اگر با همین دست فرمان جلو برویم بعید نیست بیشتر از 8 کلوز هم تولید شود چون هنوز برخی از ریسک های کارفرما بدون پوشش مانده است.
پیشنهاد بسیار خوبی دادین . شما خودتان از صاحب نظران بیمه های مسئولیت هستید، بنده هم در خدمتتان هستم. و اما در خصوص پرسش مطرح شده باید گفت چارچوب اولیه بیمه نامه محدود به مسئولیت بیمه گذار (و تحت شرایط خاصی مسئولیت عوامل اجرائی) در قبال کارکنان می باشد و مسئولیت در قبال اشخاص ثالث را پوشش نمی دهد.
اما در کلوز ها باید به کلوز مسئولیت در قبال اشخاص ثالث مراجعه نمود. در متن این کلوز چنین آمده: «به موجب این پوشش، خسارت های موضوع بند 6 ماده 2 این آیین نامه وارد به اشخاص ثالث در محل کارگاه (مکان فعالیت) تحت پوشش می باشد.
تبصره 1- اشخاص ثالث در این پوشش به افرادی اطلاق می شود که جزء کارکنان بیمه گذار و عوامل اجرایی وی و شخص عوامل اجرایی نباشند.
تبصره
2- حداکثر تعهد بیمه گر در طول مدت قرارداد از مبلغ مندرج در شرایط خصوصی تجاوز
نخواهد کرد.»ملاحظه می فرمایید که
- از متن کلوز نمی توان پاسخ مثبتی یافت.
- بند 6 ماده دو هم کمکی نمی کند.
ولی برای پاسخ منفی نشانه هایی وجود دارد:
- عنوان کلوز ه صراحت به مسئولیت بیمه گذار اشاره دارد نه عوامل اجرائی عنوان کلوز این است«پوشش
مسئولیت بیمه گذار در قبال اشخاص ثالث» - به قول حقوقی ها اگر قانونگذار (شورای عالی یا بیمه مرکزی) قصد داشت پوشش این کلوز را به عوامل اجرائی هم تسری دهد به جای بند 6 ماده دو باید به ماده 3 اشاره می کرد. ماده سه می گوید «ماده ۳– موضوع بيمه عبارت است از
مسئولیت مدنی بيمهگذار و یا عوامل اجرایی وی (که مشخصات آنها در بیمهنامه
و یا الحاقیه آن درج گردیده است) در قبال صدمات بدنی که به علت وقوع حادثه
تحت پوشش بیمه در کارگاه (مکان فعالیت) به کارکنان وارد شود.» در واقع با این کار می گفت کارکنان آخر ماده سه از این پس شامل ثالث هم می شود. - بنابراین چنین به نظر می رسد که مسئولیت عوامل اجرائی در قبال اشخاص ثالث حتی با با خرید کلوز های سیزده گانه نیز همچنان بدون پوشش است.
- نظر شما چیست؟
-
این پاسخ 4 سال، 3 ماه پیش توسط فرهاد عظیمی ویرایش شد.
شبکه های اجتماعی