بیمه ای مصطفی ملکی
بیمه ایپاسخهای داده شده در تالارگفتمان
-
سلام . جنبه های مختلف موضوع توسط دوستان توضیح داده شد . نکته مهمی که وجود داره اینه که در حال حاضر آمار کامل و جامعی از حوادث ریلی در سنوات گذشته به ویژه در صنعت بیمه وجود ندارد.با اینکه سالهاست شرکتهای راه آهن و مترو با بیمه گران مختلف در بیمه های مسئولیت همکاری داشته اند اما به دلایل گوناگون نظیر رسوب پرونده ها و عدم تسویه آنها به دلیل مشکلات پرداخت حق بیمه ، زمانبر بودن فرآیند رسیدگی ، عدم صحت خسارتهای معوق اعلامی و …. نمیتوان تصویری درست از ریسکهای موجود و آتی به دست آورد. از طرفی تفاوتهای ماهوی قانون بیمه شخص ثالث و الزامات موجود در آن و البته پوشش بسیار وسیعتر آن نیز مزید بر علت خواهد بود. بنابر این به نظر من حداقل بازه زمانی دو الی سه ساله ای باید از پوشش وسایل نقلیه ریلی در قانون ثالث بگذرد و سپس بر اساس ارقام خسارات مالی و جانی آن به حق بیمه واقعی رسید . پیشنهاد ایجاد کنسرسیوم و مشارکت تمام شرکتهای بیمه در این امر نیزناشی از همین ابهامات میباشد.
-
در خصوص مطالب مطروحه جناب عظیمی به نظرم چند نکته باید مد نظر قرار بگیره:
1- از نظر جبران خسارت زیاندیده که در بیمه شخص ثالث در هر صورت بیمه گر موظف به جبران هست بحث در مورد امکان بازیافت یا عدم امکان هست که باید مشخص شود.
2- در مورد مثالی که زدند یعنی صفت راستگویی و نظایر آن ، تفاوت اساسی این مثال با محدودیتهای رانندگی توجه به این مسئله است که شما در رانندگی مستقیما با جان و سلامتی افراد و البته منافع مالی آنها سروکار دارید و وقتی مثلا موظف هستید با آیینه مخصوص رانندگی کنید یا ماشین اتومات برانیدیعنی در صورت فقدان این لوازم ریسک راندن خودرو برای شما و سایر افراد جامعه بالا رفته و میتواند منجر به تضییع حقوق عمومی بشود . آیا صرف یک جریمه مختصر مالی برای رفع این خطر کافی است و آیا این نوع تصمیم گیری باعث زیان به جامعه نمیشود؟
-
سلام
به نظر من کلمه تسویه واژه مناسبتری برای جبران خسارت است . وقتی به زیاندیده خسارتی وارد میشود و او برای جبران آن مبلغی دریافت میکند و در واقع قرار است به وضعیت قبل از خسارت برگردد یا با آن برابر شود. در قانون بیمه هم اشاره شده به برگشتن به حالت پیش از حادثه که نوعی ایجاد تساوی است بنابر این کاربرد تسویه حساب ایرادی ندارد.ضمن اینکه مبلغ خسارت به نوعی بدهی شرکت بیمه به زیاندیده یا بیمه گذار هم محسوب شده و از این زاویه هم به کاربردن لغت مذکور پسندیده است .
-
سلام
نوع نگارش قانون باعث ایجاد ابهام شده است . جنگ ، شورش و اعتصاب که قبل از تهاجم ذکرشده دارای بار معنایی خاص منشا گرفته از یک حالت همگانی و عمومی است و این بار معنایی به صورت منطقی به کلمه تهاجم هم سرایت میکند .در حالی که اگر کمی دقیقتر نگاه کنیم در صورتی که این تفاقات را ناشی از یک قوه قهریه بزرگتر از فرد بدانیم تهاجم و جنگ یک معنی میدهند و نیازی به ذکر دوگانه آن نیست .هر کدام از این تفاسیر موافقان و مخالفان زیادی دارد و برخی پرونده هایی هم که به مراجع قضایی ارجاع شده با آرای متفاوتی روبرو شده است .به نظر میرسد همانطور که دوستان اشاره کردند نهاد ناظر و سندیکا در این مبحث و به طور کلی همه موارد دارای ابهام وارد شده و نوعی یکپارچگی ایجاد نمایند .
-
با نظر آقای عظیمی موافق هستم اما فکر میکنم این موضوع میبایست به صورت شفاف در متن شرایط عمومی بیمه نامه درج و توضیح داده شود که خسارت فقط به مالک یا وکیل قانونی وی پرداخت خواهد شد. در واقع وقتی نام شخصی به عنوان بیمه گذار در بیمه نامه درج شده و حق بیمه از آن شخص دریافت میشود نوعی حق برای دریافت خسارت نیز به ذهن متبادر مینماید که میطلبد در هنگام صدور این شائبه برطرف شود.
-
باسلام
در گفتگویی دیگر به بحث محدودیتهای رانندگی و قوانین مربوطه و نظر مراجع قضایی و انتظامی پرداخته شد. موارد مندرج در پشت گواهینامه به معنی فقدان گواهینامه نبوده و صرفا تخلف محسوب میشود بنابراین خسارت وارده به زیاندیده (بدون امکان بازیافت )و مقصر و هم چنین خسارت بدنه قابل پرداخت میباشد.
-
این کار و این مدل اختصاص بودجه چند اشکال اساسی دارد:
1- تضییع حق سهامداران شرکتهای بیمه به دلیل کاهش درآمد شرکت
2- مشخص نبودن تاثیر و بازدهی این گونه بخششها از جیب شرکتهای بیمه ، مانند بودجه های اختصاص یافته به وزارت بهداشت و نیروی انتظامی که هیچ گونه گزارشی از نحوه هزینه کرد مبالغی که از بیمه نامه ثالث دریافت میکنند نداده و البته همیشه خواهان دریافت ارقام بیشتری هم هستند.
3- روال شدن این قبیل بودجه ها میتواند هر دستگاهی را ترغیب به تلاش برای اخذ آن از شرکتهای بیمه نماید مثلا هواشناسی بابت پیش بینی هوا یا حتی مخابرات بابت اینکه شما بعد از تصادف با موبایل تماس میگیرید !!!!🤔 بر خلاف نظر آقای مبینی حتی خودروسازان هم میتوانند خواهان اخذ بودجه باشند، چون اگر آنها خودرو تولید نکنند چگونه شرکتهای بیمه میتوانند بیمه بدنه بفروشند؟؟؟؟🙃
-
سلام
نظر جناب آقای عظیمی کاملا درست است. در بسیاری از موارد نظیر همین مثال در صورت وجود شواهدی نظیر دوربین قطعا خودرویی که تغییر مسیر ناگهانی داده مقصر خواهد بود در غیر این صورت افسر مربوطه چاره ای ندارد جز آنکه دلیلی که معمولا باعث این گونه حوادث میشود را مد نظر قرار دهد.
-
سلام
موضوع محدودیتهای رانندگی مندرج در پشت گواهینامه یا توقیف گواهینامه از جمله مواردی است که ابهامات زیادی داشته و شخصا متوجه دلیل برداشت قوه قضاییه نمیشوم . شخصی به دلیل تخلف بیش از حد مجاز گواهینامه اش توقیف شده و در برگه آن به صراحت ذکر شده حق رانندگی ندارد، حال اگر این شخص مبادرت به این امر نموده و تصادف نماید فقط تخلف کرده و مصداق فقدان نیست . به نظرم قضات محترم صرفا به معنای کلمات توقیف و فقدان توجه کرده اند، در حالیکه منظور قانون گذار سلب فرصت رانندگی از فرد متخلف بوده و کسی که این محدودیتها را رعایت نمی کند در صورت انجام آن و تصادف باید هزینه های آن را بپردازد. در خصوص شرایط خاص نظیر الزام به داشتن دنده اتومات یا آینه مخصوص هم میتوان همین دلیل را ارائه کرد . در واقع عدم رعایت این موارد و اطمینان خاطر از عدم بازیافت مبلغ پرداختی توسط شرکتهای بیمه ، ریسک تصادفات را بالا برده و موجب آسیبهای جانی و مالی به سایر افراد میشود. موضوعی که در رای صادره و آرای مشابه کاملا مغفول مانده و باعث ایجاد پوشش حمایتی از افراد ناقض قانون شده است .
-
سلام
به نظر من قابل پرداخت است و شامل ریکاوری هم نمیشود. حادثه ناشی از وسیله نقلیه بوده و مصداق نداشتن گواهینامه هم نیست چون خودرو متوقف بوده و کسی رانندگی نمیکرده که بتوان آن را مشمول فقدان گواهینامه دانست.
-
سلام وقت بخیر
همکاری بیمه گر و خودروساز در کشورهای پیشرفته وجود داشته و به نفع هردو طرف میباشد. به عنوان مثال شما اگر شما خودروی تویوتای خود را نزد شرکتی بیمه کنید آن شرکت به شرط مراجعه شما در هنگام حادثه به نمایندگی مجاز تویوتا به شما تخفیف میدهد . این ارتباط دارای مزایای زیر خواهد بود:
1- بیمه گر اطمینان پیدا میکند که خودروی زیاندیده قطعات اصلی و خدمات با کیفیت دریافت کرده و از جهت ایمنی میتواند شبیه قبل از حادثه باشد . این امر به کاهش ریسک بیمه گر کمک مینماید.
2- نام بیمه گر در کنار برندهای معتبر خودرویی قرار گرفته و به بازاریابی آن کمک میکند.
3- به دلیل همکاری مستمر ،هزینه قطعات و خدمات از سوی خودرو ساز برای ارائه به بیمه گر با تخفیف همراه خواهد بود.
4- با توجه به گستردگی شبکه نمایندگی خودروساز، بیمه گر میتواند در کلیه نقاط از خدمات تعمیرگاههای مجاز استفاده نموده و الزامی به تاسیس شعبه یا اعزام کارشناس نخواهد داشت..
حال فرض کنید این همکاری مثلا بین ایران خودرو و یک شرکت ایرانی صورت پذیرد .
در بحث پوشش گارانتی هم این موارد صدق میکند اگر چه به دلیل قطعی بودن مراجعه دارنده خودرو بابت بخشی از خدمات نظیر تعویض روغن و سرویس دوره ای،ارزیابی وقوع ریسک چندان مورد نیاز نخواهد بود اما همانطور که در بالا اشاره شد خدمات و قطعات با کیفیت و اطمینان از انجام صحیح آنها قطعا به کاهش ریسک و ضریب خسارت کمک خواهد کرد.
اما در کشور ما مشکلاتی هم وجود دارد. متاسفانه نظارت کافی و مستمر بر خدمات نمایندگان مجاز وجود ندارد و در بسیاری از موارد به ویژه در بحرانهای اقتصادی کیفیت بسیاری از قطعات دارای برچسب اصل هم محل شک و تردید بوده و گاهی اوقات پایین تر از قطعات متفرقه میباشد .
به نظر من،پس از رسیدن به آرامش و پایداری اقتصاد میتوان به صورت جدی در این زمینه بررسی و همفکری نمود و به راه حلهای مناسب برای ایجاد این همکاریها دست پیدا کرد.
-
معیار ریالی بهتر است ، افزایش دیه در سالهای اخیر تناسبی با افزایش قیمت خودرو نداشته، از طرفی دیدگاه حمایتی قانون از اقشار پایین جامعه هم حتما باید مورد توجه باشد.
-
سلام وقت بخیر ، وضعیت فعلی بعد از مصوبه دوم شورای عالی بیمه و تاکید بر تناظر بسیار مناقشه انگیز و تفسیر بردار شده و نارضایتی فراوانی برای مردم ایجاد نموده است. از طرفی نظرات جناب آقای عظیمی هم کاملا درست است و احتمال اینکه بیمه گذار حداقل تعهدات را داشته باشد هم کاملا محتمل است . در خوش بینانه ترین حالت 10 تا 15 درصد مشتریان مازاد مالی تهیه می نمایند به ویژه در این برهه زمانی که مشکلات اقتصادی رو به افزایش است.پیشنهاد من بالا بردن نرخ خودروی غیر متعارف تا پانصد میلیون تومان ، اصلاح قانون در پرداخت خسارت بر مبنای تناسب و اطلاع رسانی بیمه مرکزی در خصوص لزوم اخذ بیمه بدنه برای دارندگان خودروهای گران قیمت میباشد.